najlepszy wstęp do świąt ever!

Bo:
po pierwsze nie było aż tyle tej hołoty w pracy i nie musiałam się użerać z ludźmi (pomijając jutro), tylko z nowymi kasjerami (tak, też kiedyś byłam nowa, ale bez jaj, aż tak skrajnej tępoty nie wykazywałam).
po drugie dostałam najlepszy prezent ever, takiego ataku chomiczego śmiechu, który skończył się turlaniem po podłodze i huczeniem sobie w telefon, dawno nie miałam, Malffu, jesteś najlepsza, pamiętaj! <3 sweter mam już na grzbiecie, rzemykowaty 'amulet' jest już na nadgarstku (w przerobionej formie ale jest) a jeden z lakierów dosycha na paznokciach  :D
po trzecie pojawił się taki mały promyczek na horyzoncie, taki bardzo bardzo fajny (dlatego Malffowy amulet został przerobiony :D ) i co by tu nie zapeszać, będzie co ma być.
po czwarte jako szanowany (podobno) dinozaur zostałam zaproszona na Wigilię mojej wspólnoty i nie powiem, było przyzwoicie i dawno nie jadłam tak dobrego ciasta czekoladowego (brawo Mart!) i nie rozmawiałam na tzw. rogu.
po piąte ostatnio niewiele mi potrzeba do szczęścia. Niezależnie od tego, czy jest to tzw. popracowe piwo od przystanku do przystanku, czy zwykłe uśmieszki, czy to nawet coraz większa świadomość samej siebie.

Metaforyczne podejście dlaczego akurat takie 2 a nie inne lakiery do pazurów dostałam. Sama się proszę o takie rozmyślania, ale lepsze to jest, niż inne bzdurki, które ostatnio wpadały mi do głowy.

I tak. Powracam do mojej równowagi. Do tej równowagi, którą nazywamy szczęściem. Tak. Tak bardzo się cieszę, tak bardzo mam tyle powodów do radości. Takich drobnostek. Bo na te duże, składają się właśnie te drobne, niby nic nie znaczące gesty, słowa, czyny. I nie jest istotne to, że wróciłam do stanu panny, to, że mam kombajn z matmy i to, że jestem cholernie zmęczona. Istotne jest to, że czuję się coraz lepiej sama ze sobą, to, że mam naprawdę kochanych przyjaciół i dobrych ludzi wokół siebie (niezależnie od tego, jak irytują mnie inni) i, że jest po prostu dobrze. Mimo takich kamyczków po drodze (powinno być wózków  i koszyków, co by ładnie się odnieść do mej pracy) to i tak wiem, mam motywacje, by te kamyczki rozgniatać, przeskakiwać nad nimi, lub obchodzić.
Także jest dobrze :)
Pomijając farbę, która udając ciemny brąz (bardzo ciemny) po 3tygodniach stała mi się kilka tonów ciemniejszym moim ciemnym blondem, wpadającym w jasny brąz. Tyle przegrać </3

I wypada napisać jakieś życzenia. Większość dostanie osobiste (bardzo osobiste) życzenia a dla tych, do których nie dojdą, życzę przede wszystkim jak najwięcej Wiary. Wiary to, że można zmieniać nieustannie swoje życie na lepsze, że można odnajdywać, niemalże co krok, oznaki dobroci i szczęścia; tego, aby Miłość Wam nieustannie towarzyszyła w życiu (i nie chodzi mi tu wcale stricte o tę partnerską) i, aby w Waszych sercach nie zabrakło radości! :)

Lubię to wykonanie, chociaż ktoś może zarzucić mi, że jest to profanacja. Trafiłam przypadkiem i od razu wpadło mi to w ucho.
hej hej wstawaj i walcz!

Bless!