Zbieram siły.
Te duchowe rodzą się we mnie od tygodnia. Po kilkutygodniowej suszy, czuję trochę więcej tlenu i chęci w samej sobie, by się modlić, by moja wiara nie była sucha. Nie jest tak fantastycznie jak było koło czerwca- sierpnia, w sumie całego zeszłego roku. Ale nie jest też tak źle, jak było kiedyś, w tych ciemnych czasach.
Aby zabrać się do nauki, mimo, że mi się nie chce. Mimo, że wizja kolokwium z fizyki, przeraża mnie o wiele bardziej niż cotygodniowych sesji z panem S. Muszę się zmobilizować, chyba znowu zainstalować StayFoccused.
Ale też potrzeba mi o wiele więcej siły i chęci do jednego, bardzo istotnego celu. Do tej pioruńskiej zmiany sposobu odżywiania. I wiem, że jeżeli sama nie wykażę chociaż jakiegokolwiek procenta chęci, to tego nie zrobię. Pragnienie pragnienia się kłania.
Zaraz zrobię sobie czekoladowe cappucino z tych resztek Mokate, które mam. Po tym spróbuję ogarnąć tą dzicz (tfu, fizykę na poziomie studiów!) a potem spróbuje zasnąć i nie zwariować jutro w pracy.
Potrzeba mi weekendu za 2 tygodnie. Bardzo mi potrzeba.
I will always return
Fizyka to ZUO i już dawno tego dowiedli uczniowie :/
OdpowiedzUsuń