W każdym razie, mimo dzisiejszego ogromnego lenistwa (maraton Harrego Pottera cz.7 z mamą, randkowanie z MMŻ a potem z pou pou) nagle mi się wzięło na matmę. Brrr. I o dziwo po przeanalizowaniu wszystkich zadań stwierdzam, że to nie jest aż takie złe.
A może to wektory mówią do mnie "naucz się mnie, masz niedługo koło z fizyki, na którym na serio Ci sie przydamy, a poza tym jak pan Stasiu weźmie Cię do tablicy to przynajmniej się do Ciebie uśmiechnie a nie wydrze papsko"?
Może. Może.
Ale po ogarnięciu tego, stwierdzam, że prawdopodobieństwo zaliczenia matmy jest o wiele większe niż czarnomagicznej fizyki, gdzie wektory wyjmujemy sobie znikąd, zaś trygonometria, która była moim najukochańszym (bo takim prostym i logicznym działem) matematyki, została mi obrzydzona do reszty.
Dobra, dość, chyba trzeba się zebrać do spania albo do zrobienia czegokolwiek konstruktywnego.
Bless misiaczki!
Żart fizyka, uśmiech znika xD
OdpowiedzUsuń