Po miesiącu z hakiem bez jakiegokolwiek odlewania nadmiaru myśli, nie wytrzymałam i perfidnie kserując biedną Malffu też se założyłam blogspota.
Nie obiecuję tutaj nie wiadomo jakich szczytów mojej kreatywności i weny twórczej. Chociaż myślę, że będą tu się pojawiać częściej, niż będę otwierać swoje pozaczynane wordy (i to niekoniecznie te na "laborki" z technologii informatycznych, informatyki i CAD-a).
Jakby nie patrzeć, brakuje mi zwykłej pisaniny. Moich bzdur, ale jednak MOICH!
Po tym jakże szalonym październiku, który był zdecydowanie najbardziej pełnym niespodzianek, szaleństw i różnych takich, październikiem, stwierdzam, że był jednym z najlepszych październików.
Po miesiącu, na jakże fascynującym kierunku znanym jako nanotechnologia, mogę zdecydowanie stwierdzić, że pójście na ten biedny, niepozorny zut, a w szczególności najbardziej kameralny wtiich, było jedną z najlepszych decyzji mojego życia. Co prawda, niejaki pan Stasiu, co poniedziałek usiłuje mi udowodnić, że jestem (tak samo jak obecnie reszta mojej 32osobowej grupy) za głupia na studiowanie na tak elitarnym kierunku jak nano, jednakże poddanie się jego tyranii, byłoby tak bardzo nie w moim stylu. Tak samo jak przegrana z medytacjami nad fizyką (kochany glanowiec, który z racji naszej głupoty przełożył koło) i powtórką z matury z chemii.
I niezależnie od pana Stasia, wfu (O FUUUU), kerfura, tego, że wyglądam strasznie, zmęczenia i trudnej pracy związanej z co2tygodniowymi spotkaniami u lekarza, jestem naprawdę szczęśliwa.
I niee, wcale to nie jest spowodowane chociażby dziurawą koszulką Ironów znajdującą się właśnie na moim grzbiecie :>
teraz śnię, po prostu śnię,
w zmęczonej wyobraźni
* za wszelkie błędy językowe itp. przepraszać nie będę. w końcu moje wordy, też nie są pozaczynane jakoś bardzo składniowo :)
To ja Hawaii :D
OdpowiedzUsuńNo mi tej pisaniny brakowało.
I jestem z Ciebie na prawdę bardzo dumna :)
Nie dawaj się i oby tak dalej!