Oczyścić umysł i wypluć to wszystko co we mnie siedzi, czy iść się pouczyć na mega ważny egzamin z chemii?
Pozwolić, by zeszło napięcie, które nieustannie odczuwam, czy może jednak wytrzymać z nim do końca tego tygodnia, a następnie wyzwolić je 1 lipca? (zdecydowanie jestem winna niejakiemu Mateuszowi piwo)
Dać się porwać temu, co we mnie tak naprawdę siedzi, czy może jednak nie? Pozwolić by palce sprawnie biegały po klawiaturze i wyzwalały ze środka to, co jest skrywane i nie odkryte nawet przeze mnie? A może zwłaszcza przeze mnie?
Wykazać się weną i tymi wszystkimi niezwykle ważnymi i konstruktywnymi zdaniami, które we mnie siedzą, których często nie umiem przelać ani na papier ani do worda, ani nawet tutaj?
Czy może dać sobie spokój, bo wiem, że długo będę pracowała, aby osiągnąć taki poziom ubierania życia w słowa, który posiada niejaka Tattwa, która stała się moim nowym autorytetem w pisaniu po prostu?
Na razie sobie bimbam. Palcami po klawiaturze, pozwalam tym płytkim i ulotnym myślom szaleć po internetach.
Obiecałam sobie, że w wakacje więcej będzie tego stukotu i szurania długopisami po kartkach.
To taki jeden z moich celów.
Kolejny to obejrzeć wszystkie odcinki Wikingów. Nie wiem, kto będzie mi zatykał japę jak będę się darła na scenach rzezi (czyli 75% serialu), ale trudno.
A i jest jeszcze kilka. Ciekawych, innych. Nie wiem.
Siedzą i plączą mi się po głowie.
I chwilami nieźle mi w niej mącą.
A ja usiłuję się nie złamać. I ogarnąć w końcu o to tak naprawdę mi samej chodzi.
mniam mniam
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz