Syr 37, 5-6

Bawcie się dobrze szukając. Jest to jeden z moich ulubionych cytatów i jakże trafnie obrazuje wczorajsze popołudnie i wieczór.

Nie pisałam bo uczyłam się do poprawki z matmy i z analizy, które miałam w czwartek. Teoretycznie ich nie zdałam. Praktycznie we wtorek mam zajęcia z kochanym doktorem i wyczuwam to, co robiłam przez pół sesji, czyli bajerowanie Go i umiejętne sugerowanie, że przynajmniej z matematyki I powinnam zdać ;) Jak mi to wyjdzie, tego to nie wiem, ale liczę na to, że intuicja, którą posiadam, jakoś mi w tym pomoże. W sumie w sesji mi pomogła, to tutaj też powinna działać bez zarzutu ;)

W każdym razie nie o tym chcę dzisiaj pisać.

Wczoraj po frustrującym mejlu od doktora uświadomiłam sobie, że mam dość samej siebie. I wiem, że nie tylko ja czasem mam dość samej siebie.
Każdy ma takie chwile, kiedy po prostu ma ochotę walnąć głową w ścianę i powiedzieć: TAK JESTEM BEZNADZIEJNA/Y; NIC MI W ŻYCIU NIE WYCHODZI/JESTEM GŁUPI/A; NIGDY MI NIC SIĘ NIE UDA; A MOŻE LEPIEJ SIĘ COFNĄĆ?
Guzik prawda.

Są dni, kiedy śmiejemy się z tego, jacy byliśmy kiedyś, jak się zachowywaliśmy w gimnazjum czy liceum albo nawet miesiąc temu.
Są dni, kiedy jesteśmy na siebie bardzo wkurzeniu i sfrustrowani samymi sobą. Tym co teraz wyrabiamy, tym, że nie poznajemy samych siebie.

Nie można całe życie tkwić w jednym schemacie. To powoduje w nas zacofanie, nie robimy wtedy nic, aby się rozwinąć.
Zmiany są potrzebne. Nawet nie chcę wiedzieć, co by było, gdybym dalej była taka jak w liceum a nie daj Boże, taka jak w gimnazjum. Zmiany są po prostu konieczne. Chyba, że lubisz tkwić w błotku, to okej, nikt Ci nie broni ;)

Ostatnio sama się zastanawiam, czy te zmiany we mnie to są na dobre. Płaczę w rękaw Karolinie czy Malwinie ( biedne jesteście ze mną, naprawdę), że się zmieniam, ale nie wiem czy na gorsze czy na lepsze. I nawet jeśli niektóre zmiany są z gatunku "że nie zmienię się w kogoś, kim nigdy nie chciałabym być". Z dzisiejszej perspektywy stwierdzam, że czasem trzeba przejść przez ten etap. Aby uświadomić sobie inne rzeczy. Aby dostrzec to, że są rzeczy, których warto spróbować. A jeżeli nawet nie warto, to może mają nam one pokazać te, które są o wiele cenniejsze.
I nawet nie wiem kiedy, zobaczyłam, że te zmiany były mi potrzebne.

Łatwo przychodzi nam opisywanie tego, jacy są inni. Łatwo jest mi powiedzieć, że Karolina jest konsekwentna i uparta, łatwo powiedzieć Malwinie, że jest bardzo uzdolniona artystycznie, czy Madzi, że ma ogromną cierpliwość.
Ale jak trudno jest nam scharakteryzować samych siebie. Jak ciężko użyć jakiegokolwiek POZYTYWNEGO przymiotnika, aby opisać nam samych siebie. Z jakim bólem dupy przychodzi nam uświadomienie sobie, że jednak wcale nie jestem taki zły.

Na jednym ze spotkań mojej Grupy Magisowej zrobiłam działanie mające na celu zwiększenie samoświadomości wśród nas. Myślałam, że Dziewczyny mnie uduszą (zresztą jak co spotkanie <3) , ale ostatecznie wyszło nam to na dobre.

A Ty może uświadom sobie, że ten proces zmieniania się, ten proces dojrzewania, wcale nie jest taki zły? Że chcąc nie chcąc jest Ci potrzebny? ;)

My time is now!