Wpis dedykowany Malwinie L. zwanej powszechnie Malffu. W podziękowaniu za to bardzo motywujące hasło i, za przypomnienie o tym, że przecież jestem pewna siebie i nic nie ma prawa tego zburzyć.
W prawdziwym życiu nie ma takich. Nie wierzę w to, że w dniu, w którym natężenie dołowania się było maksymalne, wyszły następujące okoliczności.
Poprawiły mi się wyniki tarczycowe. Nie jakoś super, ale ja jestem zadowolona, że z takich dupnych, jestem już bliziutko osiągnięcia mojej życiówki. Jak zejdę o tyle samo do połowy marca, to aż kupię sobie specjalny kubek do zielonej herbaty i będę parzyła te fusiaste, a nie torebkowe.
Tzn. ja nie mówię, że Teekanne czy Liptony są złe. Ale jednak co prawdziwa fusiasta, to prawdziwa.
Marcysia wrzuciła wpis na swojego bloga. Myślę, że wybaczy mi tę reklamę. Generalnie mocno pomógł mi wykrystalizować swoje plany i postanowienia.
Dostałam prezent świąteczny od Malff. Spóźniony, ale trafił na idealny moment.
Let it shine to hasło na najbliższy czas. Bo to czas, abym się jeszcze doszumiała. Intuicja mnie nigdy nie zawodzi i wiem, że niedługo skończy się ten szum wokół mnie. Chcę go wykorzystać jak najlepiej. I ja wiem, że to, co będę robić to będzie stosunkowo niepoprawne.
"Let it shine" to po prostu "idź błyszczeć". I wydaje mi się, że do tego błyszczenia wcale nie jest potrzebna ta zewnętrzna otoczka w stylu kolorowych kosmetyków, dobrze dobranych ciuchów itp. Tu chodzi o ten wewnętrzny blask. O to, aby po prostu błyszczeć, iskrzyć i oślepiać innych. Chodzi o to, aby mieć w sobie ten uśmiech, to coś po prostu, co powali na kolana ludzi wokół Ciebie, od kolegów z pracy, przez kochanego przyjaciela geja, czy też ludzi mijanych na ulicy.
Chodzi o wewnętrzny spokój i dystans do wszystkiego. I o to, aby go pokazywać na zewnątrz.
Chociaż nie ukrywam, że ta zewnętrzna otoczka zainspirowała mnie do tego.
Let it shine to też błyszczenie gdziekolwiek. Na uczelni, w pracy. Gdzieś, gdziekolwiek.
I nawet mam na to coraz większą ochotę. Na to let it shine.
Nie umiem dzisiaj ubrać w słowa tego, co mi naprawdę siedzi w głowie.
Albo ma po prostu za dużo pootwieranych zakładek na moim chromie.
Nieważne . To nie jest dzień na wenę. To jest dzień na myślenie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz